OXI ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ

Για κάθε σκεπτόμενο πολίτη που δεν εγκλωβίζεται σε κομματικές παρωπίδες, είναι γνωστό πως τα δύο μεγάλα κόμματα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ευθύνονται για την δημιουργία αυτού του τερατουργήματος, του υπερχρεωμένου ελληνικού κράτους.

Νομίζω όμως πως όλοι διαπράττουν ένα κρίσιμο λάθος. Οι πολιτικοί αυτή την στιγμή γίνονται τα εύκολα εξιλαστήρια θύματα. Οι δημοσιογράφοι με χαρά τους χτυπάνε κι έτσι γίνονται και δημοφιλείς όμως στην ουσία πέφτουμε στην παγίδα των πραγματικών υπαίτιων της κρίσης για τους οποίους οι πολιτικοί είναι απλώς αναλώσιμοι.

 Μιλάμε φυσικά για την οικονομική ελίτ του τόπου, τα πανίσχυρα ΜΜΕ και την Εκκλησία της Ελλάδος που στην ουσία είναι και τα πραγματικά κέντρα εξουσίας.

 Αλήθεια ποιος πλέον μιλάει για τις γνωστές οικογένειες – Βαρδινογιάννη, Λάτση, Κόκκαλη, Μπόμπολα κ.α. – τους μεγαλοτραπεζίτες, τον ρόλο των ΜΜΕ, την εκκλησιαστική περιουσία; Όλοι έχουν επικεντρωθεί στις αστοχίες των πολιτικών. Για σκεφτείτε λοιπόν ποιους συμφέρει όλο αυτό το πανυγήρι  και τι ρόλο παίζουν όλοι αυτοί που το αναπαράγουν;…

 Σαφώς και οι πολιτικοί φέρουν τεράστιες ευθύνες, μήπως όμως δεν έχει και κάποιο μερίδιο ευθύνης ο ελληνικός λαός; Ποιος τους ψήφιζε όλα αυτά τα χρόνια;

 Ποιος τολμάει από τους αρθογραφούντες να μιλήσει για ευθύνες των πολιτών; Όλοι χαϊδεύουν τα αφτιά του Λαού, αυτής της ιερής αγελάδας που μένει στο απυρόβλητο.

 Όλοι πάλι συμφωνούν πως η κατάσταση στο ελληνικό δημόσιο, στον τρόπο οργάνωσης και δομής του ελληνικού κράτους, της νοοτροπίας που διέπει την ελληνική κοινωνία, πρέπει με κάποιον τρόπο να αλλάξουν. Μας επιβάλλεται τώρα με βίαιο τρόπο αλλά ουδείς  – πλην της κυβέρνησης που υποχρεώνεται από την τρόικα – έχει να πει κάτι συγκεκριμένο όταν φτάνουμε στο δια ταύτα.

Οι πασόκοι θυμούνται τις σοσιαλιστικές τους καταβολές και αντιδρούν ξεχνώντας πως το δήθεν σοσιαλιστικό παρελθόν τους ευθύνεται εν πολλοίς για αυτή την κρίση, Η ΝΔ ξεχνώντας τις βαρύτατες ευθύνες της ειδικά την τελευταία πενταετία, προτείνει ένα άλλο μίγμα – ασαφές κι εκτός πραγματικότητας. Η αριστερά που ποτέ δεν αναγνωρίζει τις δικές της ευθύνες οι οποίες είναι τεράστιες αφού εξέθρεψε μια κουλτούρα ενός κακώς εννοούμενου συνδικαλισμού που μονίμως αρνείται και είναι εγκλωβισμένη σε παρωχημένους δογματισμούς που φλερτάρουν με εγκληματικές ιδεολογίες όπως του σταλινισμού.

 Έτσι όλοι βολευόμαστε σε μια αντιμνημονιακή-αντικυβερνητική ρητορική διανθισμένης με μπόλικη απαισιοδοξία και καταστροφολογία που πέραν τούτου όμως δεν έχει να προτείνει κάτι ρεαλιστικό και να δώσει  ένα όραμα, ένα χαμόγελο  μια νότα αισιοδοξίας σ’έναν σαστισμένο λαό.

 Κι επιτέλους θα καθόμαστε για πάντα να κλαίμε για το κακό που  μας βρήκε;

Ας βγούμε μπροστά με προτάσεις και ιδέες, με δυναμισμό μέσα στα δύσκολα να αποδείξουμε πως δεν είμαστε ένας λαός ανίκανων παρτάκιδων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s